به ادامه مطلب مراجعه کنید

زندگی در قرن اخیر در شگفت‎انگیزترین و خطرناک‎ترین دوران‎ها

و زمان‎های اعصار، قرار دارد که  با بالا رفتن تب آخرالزمانی خصوصاً

میان مسیحیان و غربیان و دیدن جنگ‎های ویران کننده‎ای که همه

زمین را به خون آلوده کرده‎است، اضطرار و پریشانی فزاینده‎ای را میان

مردم به‎وجود آورده و درد و مصیبتی جهانی، تمامی مردم را مبتلا ساخته‎است.
آنچه در ابتدای امر به نظر می‎آید این است که هیچ کدام ازمردان

به ظاهر قدرتمند در دنیا نتوانسته‎اند درمانی جسته و حتی در

لابه‎لای تمامی کتاب‎ها و نظریات آن‎ها کورسویی از امید یافت

نشده‎است و کسی نتوانسته‎است شعله‎ای از این آتش بکاهد

و امیدی را در قلب‎ ناامیدی روشن کند؛ غافل از این‎که همین

مردان به اصطلاح صاحب قدرت هستند با سردادن شعارهای

آخرالزمانی و اتخاذ سیاست‎های منفعت طلبانه،  مسببان

اصلی  تمامی این جنگ‎ها و خونریزی‎ها می‎باشند.
در این میان مردم جهان خسته از بیدادها، مدینه فاضله‎ای را جویا

هستند که در آن به آرامش برسند؛ از این رو  هرکس بتواند نور

رسیدن به این اتوپیا را در دل‎ها شعله‎ور کند،

قلب‎ها را به خود و عقیده‎اش متمایل ساخته‎است.
حال با کنار هم قرار دادن مطالب فوق این سوالات مطرح می‎شود که
-  آیا تمایل انسان‎ها به پذیرش موعود امری حتمی نمی‎باشد؟
- آیا همه این وقایع کافی نیست که

دنیا را به هر نحوی آماده این واقعه کنند؟
- آیا حضور این شرایط سخت، بشر را برای

دانستن مختصات پایان دنیا حریص نمی‎کند؟
تمام سوالات فوق، و پرسش‎ها و علامات سوال دیگری که امروزه با

مختصات و ادبیات متفاوت ذهن جویندگان حق را به خود مشغول

می‎سازد، ما را بر آن داشت که به واکاوی نظرات کشیشان و به

تبع آن‎ها سیاستمداران از پیشگویی‎های کتاب

مقدس پیرامون مقدمه‎سازی ظهور مسیح بپردازیم.
باید گفت، آنچه زمینه تمامی این پیشگویی‎ها را فراهم می‎آورد،

سخنان صریح پیامبران مخصوصا حضرت عیسی (علیه السلام)

در کتاب مقدس پیرامون آن‎چه در پایان دنیا اتفاق می‎افتد، می‎باشد

که شاید بتوان آیه 24 از باب 3 انجیل متی را،  آغازی از بخش

مهمی از این پیش‎گویی‎ها به نقل از حضرت مسیح (علیه السلام) دانست:
«و همان‎طور که عیسی بر فراز کوه زیتون نشست، حواریون به

سوی او آمدند گفتند که به ما بگو نشانه‎های آمدن تو و پایان دنیا چه خواهد بود؟»
در این فراز از انجیل حضرت مسیح (علیه السلام) در قالب سخنان

رمزگونه بشر را از وقوع حوادث آینده با خبر ساخته‎ که به جرأت

می‎توان گفت این سخنان زمینه‎ساز این مهم گردید که  در اعصار

مختلف، حاکمان دنیا و پیروان مذهب مسیح، خواستار رمزگشایی

از این پیشگویی‎ها بوده و سعی بر آن داشتند که

این سخنان را مطابق وقایع زمانه خود  تحلیل کنند.
از این روست که هراز گاهی، پایان دنیا در تاریخی مشخص را

پیشگویی می‎کنند  و از این طریق سعی دارند ذهن

مخاطب را آماده پذیرش سیاست‎های آخرالزمانی خود کنند.
نکته‎ای که ذکر آن ضروری است این می‎باشد که امروزه بیش از

همیشه، بیشمار تحلیل از کتاب مقدس ارائه می‎شود

که قلب و روح میلیون‎ها انسان تحت تاثیر خود قرار داده‎است.
حال این پرسش مطرح می‎گردد که آیا تمام این بررسی ها منطبق

بر کتاب مقدس می باشد؟ آیا تطابق رویدادها با این پیشگویی ها

همیشه درست و بی‏نقص بوده‎است؟ آیا می‎شود نگاه دیگری به

این قسم پیش‎گویی‎ها کرد؟ و مهم‎تر از همه تفسیر به رأی این

پیشگویی‎ها بر مدار منافع سیاسی و مالی عده‎ای می‎چرخد؟
سلسله مقالات پیش رو با موضوع «نشانه‎های پایان دنیا»

در نظر دارد  به بررسی دیدگاه‎های موجود در کتاب مقدس،

از منظر کشیشان انجیلی و علمای یهود، پیرامون پایان دنیا

و نشانه‎های مبتنی بر این پیشگویی‎ها پرداخته و تا حد امکان

به سیاست‎های اتخاذ شده از سوی متفکرین، استراتژیست‎ها

و سیاستمداران غرب برای  آماده سازی افکار عمومی جهان جهت

پذیرش سیاست‎هایی که آن‎ها به عنوان

نشانه‎های آخرالزمان ارائه می‎دهند بپردازد.